14. Pierwsze nastoletnie "objawy"..

Rano Kovu wstał wcześniej niż zwykle, bo strasznie chciało mu się pić. Wyruszył i nieopodal Lwiej Ziemi znalazł strumyk wody. Napił się z niego bardzo łapczywie. Obok strumyka było, małe źródełko, ale nie na tyle aby nie można było się w nim przejrzeć. Kovu przyjrzał się uważnie i zobaczył siebie, ale trochę innego. Na głowie miał ciemnobrązowe włosy i dopiero po chwili dostrzegł, że stał się wyższy. Uśmiechnął się i pognał z powrotem na Złą Ziemię bardzo szczęśliwy. Położył się na ziemi i obok stada i zasnął smacznie. Kiedy się obudził zobaczył pisk swojej starszej siostry Vitani, która od razu potwierdziła, że gdyby nie był jej bratem na pewno by się w nim zakochała. Jednak nasz bohater nie cieszył się zbyt długo, swoją grzywą, bo właśnie kiedy miał wstawać podeszła do niego matka nie dostrzegając w nim żadnej różnicy. - Wstawaj, Kovu jest już późno! - krzyknęła. - Matko.. nie zauważyłaś u mnie naprawdę, żadnej różnicy? - zdziwił się. Podeszła bliżej syna opierając na nim łapę. - Ach no tak.. grzywa ci urosła.. Wszystko pięknie, ale.. CZEMU JESZCZE NIE WSTAŁEŚ?!! - wrzasnęła, a on już od razu  się wyprostował. - Wiesz co dzisiaj jest? - powiedziała Zira troszkę rozmarzona. - Hm? - mruknął. - Rocznica śmierci Skazy!! Jak mogłeś o tym zapomnieć? - powiedziała pogardliwie. - Nie wiem.. przepraszam cię.. a co będzie dzisiaj z okazji tej rocznicy? - dopytywał się. - CO?! SKAZA ZMARŁ, A TY CHCESZ TO ŚWIĘTOWAĆ?!!!! - wrzasnęła bardzo głośno, że aż księżniczka Kiara mająca lekcje polowania z matką i z ojcem, usłyszała ten wrzask.
- Przepraszam. - powtórzył się Kovu. Zira miała dość trudny charakter, bo nie wiadomo było kiedy się przy niej z czegoś cieszyć a kiedy nie, bo na przykład wyglądała szczęśliwie mówiąc o śmierci Skazy, ale to wcale nie było dla niej szczęście - klucz do przegranej. Kovu wyszedł z termitiery i przeciągnął się, ziewając. Wskoczył na głaz i poleżał na nim chwilkę dopóki nie zobaczył Nuke, który szedł z lwicami Dotty i Spotty, były już one dorosłe, ale niestety nie chciały się kolegować z nim, bo jak na dorosłego lwa miał małą grzywkę. Kovu podszedł dumny do brata i powiedział: - Cześć Nuka. Jeszcze trochę muszę urosnąć, żebyśmy byli na równi, chociaż tak między nami to.. cię niedługo przerosnę. - zażartował, a lwice się śmiały. - No właśnie zgadzacie się ze mną? - ciągnął dalej. - Taki ktoś jak on nie nadaje się na lwa. Ja myślałem, że to ktoś w moim wieku czy coś, ale tak patrze, podchodzę i bliżej się mu przyglądam, a tu mój brat, poprawka - starszy brat! Nie rozumiem naprawdę jak można tak urosnąć jak ja. Chyba jestem wyjątkiem, chociaż sądząc po twoich koleżankach.. he he he he jesteście zerem razem wzięci. - powiedział wrednie, a lwice Dotty i Spotty przestały się śmiać. Vitani podeszła do swojego brata i postanowiła z nią porozmawiać aby przed taką jedną udawał jej chłopaka, ale się nie zgodził i powiedział, że jej przyjaciółka i tak by w to nie uwierzyła iż Vitani nikt nie chce. Ta się zasmuciła, a mu wciąż było wesoło i ciągle czuł się dumny. Jednak  przerwała to Zira, która przywitała swojego syna po jego przechadzce słowami. - Ty wredny gamoniu! Wszyscy mówią o tym jak się zachowałeś! Na dodatek w swoje i twojej siostry urodziny.. wstydziłbyś się! Natychmiast znikaj mi z oczu, zrozumiano?! - Tak.. - wybąkał i zniknął gdzieś strasznie smutny i zdziwiony.. chodząc tak zastanawiało go jak mógł zapomnieć o urodzinach..